Хүнд битгий яриарай:

Олоон жилийн өмнө залуухан хөгжимчин 16, 17-тойл байсимдагуудаа театрын ах эгч нартайгаа

хөдөөгүүр тоглолтоор гарч өгвөө.Олон хоног явноо оросын паз автустай түн тан дандар яндар. зиаа байз өмнөговийн нэг суманд шиг л санагдаад бна ,тогловоо үзэгчид пиг эхэллээ,дунд хавьд нь л юмдаг миний номер боллоо. Зарлаж байна Төрийн соерхолт Чойдогийн хөгжим ' жалам хар, гоцлол хөгжимчин О...гээл мань гарлаа.Та нар мэднэ дээ жалам хар гол хэсэгтээ их хурдан .би нэгмуу битүү амьсгаагаар тоглодог ухаантай байсым
тэгсэн яасан гээ ч хамрынхаа амьсгааг түгжээ л хар хурдаараа тоглож бсан хамраас мангар том чийдэн асдаг байшдэ.үзэгчид ниррр гээ л явцан нөгөө чийдэн(нус) хагардаггүйээ.хөндлөндүүхэн зогсцон хойно бгаа хөгжимчидөө харсан нуг нуг гээл үлээвэрийхэн бүр байхгүйээ писс пасс .ямар зогсолтээ бишдээ тоглоо л бсан нөгөөх чинь хагардаггүй .тэгсэн толгойд нэг бодол орж ирлээ. Муу чийдэнг(нусийг) яаж устгахав.тэгсэн хамгийн түрүүн микрофон л харагдаж байгаамчинь,жоохон тонгойгоол чийдэн пасс үзэгчид дахиад л ниррр ,миний нүүр час улаан, чүү гэж нэг юм дуусгаа л орсон .үзэгчид нижгэнтэл алга ташиж бноо. Намайг тэнд зарлаа л бдаг би гардаггүй тэгж тэгж нэг юм гарлаа дөнгөж хөшигний цаанаас цухуйвуу гүйюу ниррр буцаа л орцон.ичсэн үү айсан уу уйлаа д бүр гараагүйэээ