Гэртээ ганцаараа хонож байсан юм.
шөнө дунд гэнэт чимээнээр сэрчлээ. Өрөөний хаалттай хаалган доогуур гэрэлтэй, тэгсэнээ хүмүүс сүүтэгнээл аяархан яваад гал тогооны өрөөнд ороод хутга заазуур бдаг шүүгээг онгойлгоод хутга авч байнаа, тэгээд дахиад уут тор бдаг шүүгээг онгойлгоод уут шажигнуулаал аваад шивнэлдээд бна шүү. Заа ингээд хүнд алуулдаг юм байж, Зоригийн аллага маллага нүдэнд харагдаал, хамаг бие хөшцөн арай гэж ганц дусал нулимс л гарч бна. Гар хөлөө хөдөлгөх гэсэн хөдөлдөггүй. Арай гэж өөрийгөө чимхлээ өвдөж байна. Зүүдлээгүй бна. Нохой хамартаа хүрэхээр усч гэгчээр толгойд нэг мэргэн санаа харван орж ирлээ аваарын шатаар доод айл руу бууя. Гэтэл нүв нүцгэн яаана айлын хүмүүсийг айлгаад бас алуулах болов уу гээд орны даавуугаа хуу татаж аваад нөмрөөд болконоо зөөлхөн онгойлгоод гарлаа. Тэгээд айлын болконыг нүдсэн чинь гартаа цохих юм барьчих ах гарч ирж бна бас эгээтэй л цохиулчаагүй, надаас аймар цочсоон хөөрхий, би ч хүн хараад ихэр татаал уйлцан арай гэж тайвшраад учраа хэлтэл цагдаа дуудаад хамт орьё гээд цагдаа дуудав. Цагдаа ч удахгүй ирлээ. Хамт очоол хаалгаа нүдтэл ээж хаалга тайлдымдаа. Хахаха. Яахав намайг сэрээхгүй гээд шивнэлдээд, хөдөөнөөс авч ирсэн махаа янзлах гээд хутга авсан юм билээ. Нүдний булай болсоон. Даавуу нөмөрцөн дарвайтлаа уйлцан цагдаа дагуулцан хахаха бүгдээрээ намайг шоолоод,,, Яахаараа би ийм экстрэм амьдралтайнбээ... #АйХорвоо
